Vrijdag, 1 september
Gewerkt tot 7 uur. De dag heeft ons vandaag niet veel meer gebracht dan: arbeid en regen.
Zaterdag, 2 september
Gewerkt tot 7 uur. Ik heb me vanavond eens ouderwets opgeknapt. Een douze genomen en geschoren en daarna m’n wasgoed bij de wasvrouw (een Russisch meisje) gebracht. Ik heb de laatste paar dagen een geweldige optimistische stemming, dat komt zeker door de vele berichten die de ronde doen. De hele dag loop ik met de gedachte bij me, dat het de laatste maand is, dat we hier zijn.
Zondag, 3 september
Vanmorgen eens lekker uitgeslapen, het was er tenminste goed weer voor, alarm en regen. Na me te hebben gewassen en opgeknapt, heb ik een stukje gegeten en op m’n gemak een paar cigaretten zitten roken, totdat het tijd was voor het middag eten. In de middag heb ik een brief geschreven naar huis en een pan pap gekookt.
Maandag, 4 september
Gewerkt tot 7 uur. Vandaag werd er gezegd, dat de stad Aken door de Amerikanen bezet was. Het lijkt me echter net een beetje te fantastisch. Uitdeling: 1000 gr. brood, 500 gr. witbrood, boter en worst.
Dinsdag, 5 september
Gewerkt tot 7 uur. Vanmorgen en vanavond was er vooralarm. Vandaag wisten ze al te vertellen dat Breda bezet was. Zo hoor je elke dag van die sterke verhalen. Uitdeling: “Speer-Zulage”. Gisterenmiddag of vanmorgen, in de tijd dat er niemand op de kamer was, hebben ze het brood uit Arie Hoogendoorn z’n kast gestolen, de dader is onbekend.
Woensdag, 6 september
Vannacht, net even voor 12 uur, werd er grootalarm geblazen, gevolgd door vooralarm, hetgeen ongeveer 1 uur duurde. Gewerkt tot 7 uur. Vanavond brief no. 100 van huis ontvangen. We hoorden vandaag dat de grenzen voor alle verkeer gesloten zijn, dus brieven kunnen we niet meer schrijven, en pakketten ontvangen we dus niet meer. Ik wou er juist nog één schrijven vanavond. We wachten nu maar op het eind van de oorlog. Het nieuws van vandaag: Breda ingenomen.
Donderdag, 7 september
Gewerkt tot 6 uur, omdat we weer niet verder kunnen, wegens materiaalschaarste. Toen ik vanavond buiten m’n dekens uit stond te kloppen, kwam de “Polle” met het bericht aan, dat we nog een brief naar Holland konden sturen, dus zijn we maar gelijk aan de slag gegaan, en de laatste brief gepend. Brief 101 van thuis ontvangen. Uitdeling: 1000 gr. brood + 500 gr. extra, boter, worst, kaas, jam en suiker.
Vrijdag, 8 september
Om circa half twaalf vanmorgen ongeveer 40 minuten alarm geweest. Gewerkt tot 6 uur. Vanavond 2 brieven ontvangen, n.l. één van thuis no. 102 en één van Nel. Er was weinig nieuws vandaag. We lagen ’s avonds net een half uurtje op bed, toen er weer vooralarm geblazen werd. Ook is er ’s middags nog een poosje vooralarm geweest.
Zaterdag, 9 september
We begonnen de werkdag met niets te doen, want er is nog steeds geen materiaal voor ons. Om 10 uur is er vooralarm geblazen, hetwelk om half elf gevolgd werd met drie kwartier grootalarm, waarna het weer vooralarm werd. Om 4 uur zijn we naar het lager gegaan, en moeten dan vanavond om 8 uur terug komen, misschien is er dan in tussentijd materiaal gekomen. Om 5 uur vooralarm. ’s Avonds om 8 uur zijn we weer begonnen met het werk. Net even voor 12 uur ’s avonds was het weer vooralarm. Vandaag abonnementsgeld voor ‘Het Volk’ weggestuurd.
Zondag, 10 september
Vannacht doorgewerkt. Om 7.30 uur hadden we 11 vleugels gemaakt, en waren we klaar. We moesten alleen nog wachten op ons ontbijt, maar de meester was het vergeten te bestellen, zodat het een beetje laat werd. Om 8.45 uur gingen we weg. Als ontbijt kregen we 2000 gr. brood en wat jam, te verdelen onder 6 personen. Na het eten heb ik nog een paar uurtjes liggen slapen. Tijdens het middageten was er vooralarm.
Maandag, 11 september
Om 11 uur vanmorgen vooralarm, en om 11.15 uur grootalarm. We zouden vandaag maar niet zo ver weglopen. De eerste vliegtuigen verschenen al hoog in de lucht, en even daarna begonnen ze zo raar door elkaar te vliegen dat we maar gauw verderop zijn gegaan. Er waren verschillende luchtgevechten aan de gang. Een Duits vliegtuig, een jager, had al 3 maal geprobeerd om te landen, bij de vierde maal werd hij geholpen door 2 Amerikaanse jagers, die met ontzettende snelheid en erg laag, circa 50 meter, over een berg kwamen aanzetten. Tegelijk schoten ze nog 2 jagers naar beneden. Één ervan vloog tegen barak 3 aan, die gelijk in lichterlaaie stond. Er lagen Duitsers, Fransen, één Hollander, en Poolse en Russische vrouwen. Alle bezittingen zijn verbrand. We hebben knap in de rats gezeten, je zag ze op elkaar vuren. Dekking hadden we niet veel in dat open veld, alleen een struikje moest ons bescherming bieden. Om 13.45 uur werd er weer vooralarm geblazen, en om 2 uur waren we weer op de fabriek terug. M’n grijzen werkpak is ook bij de brand omgekomen, ik had het n.l. bij een meisje in de was gegeven. Gewerkt tot 7 uur. In de namiddag was er nogmaals vooralarm. Ook is onze post verbrand. Deze dag zal nog wel een poosje in onze herinnering blijven hangen. Tegen 12 uur nog een keer vooralarm. Uitdeling: 1000 gr. brood, boter en worst.
Dinsdag, 12 september
Evenals de voorgaande dag vooralarm, gevolgd door grootalarm en vooralarm. Om circa 3 uur weer vooralarm. Om 18.45 uur vooralarm, 19.20 uur vooralarm. Gewerkt tot 7 uur. Nadat ik een douze heb genomen vanavond, heb ik nog een briefkaart naar huis geschreven. Uitdeling: “Speer-Zulage”.
Woensdag, 13 september
Om 4 uur vanmorgen vooralarm, en om 10.25 uur grootalarm. Nadat ik eerst even een poosje had liggen slapen, werd ik wakker gemaakt door de jongens, want ze begonnen weer over te trekken. Gedurende een uur zijn er ontzettend veel vliegtuigen over gegaan, maar alles blijft gelukkig rustig. Om 13 uur werd er weer vooralarm geblazen en toen was het ook weer gauw veilig. Gewerkt tot 7 uur. Vanavond brief van ds. Elzinga ontvangen. We hebben nog even in de as van de verbrande barak lopen zoeken, maar we vonden niets bijzonders. Van de jager is niet veel meer te vinden.
Donderdag, 14 september
Gewerkt tot 7.15 uur. Vandaag hebben we onze cigarettenbonnen gekregen. Dit is weer eens veranderd, het is nu voor de hele maand, maar verdeeld in 4 weken. Er zijn verschillende groepen, n.l. groep 1, 2, 3, 4, en 5. Ik kreeg groep 3 (goede arbeiders). Cigaretten kregen we echter nog niet, want ze wisten nog niet, hoeveel er op gegeven mocht worden. Uitdeling: 1000 gr. brood, boter, worst, suiker en jam.
Vrijdag, 15 september
Gewerkt tot 7 uur. De dag is vandaag wonder boven wonder zonder alarm verlopen. Vandaag ons maandelijkse loon ontvangen, ten bedrage van 205 R.M. en cigaretten (16 stuks 0,96 R.M.).
Zaterdag, 16 september
Om 11.10 uur vanmorgen begon onze morgen wandeling, grootalarm. Het duurde echter maar een half uurtje, en toen was het weer vooralarm. Voor het middageten en in de namiddag was het ook nog vooralarm. Gewerkt tot 7 uur. Maastricht schijnt officieel gevallen te zijn, het stond in de Duitse krant, dus post of pakketten zijn er niet meer te verwachten. Het wordt op den duur steeds nijpender met het eten. Geen pakketten meer, de 500 gr. brood wat we Donderdags kregen is er af, en vanavond hoorden we zeggen dat de “Speer-Zulage” ook is afgelopen, dus we moeten ons riemen een beetje strakker aan gaan halen.
Zondag, 17 september
Vanmorgen was het weer een poosje vooralarm. We hebben gewerkt tot 13.20 uur, want het is weer het oude liedje, geen materiaal en onderdelen. In de barak heb ik m’n kast een beetje opgeruimd en een pan pap gekookt. Na het avondeten heb ik nog een beetje zitten schrijven. Uit verveling ben ik aan een boek begonnen, hoe het leven hier is. Op zo’n manier blijf je tenminste van je laatste hompje brood af. Je bent hier op het ogenblik niet meer dan een schooier, absoluut geen vermaak of iets dergelijks, niets anders dan werken en slapen. Hoe lang nog?
Maandag, 18 september
Gewerkt tot 7 uur. Uitdeling: 1000 gr. brood, boter, worst en jam, en een pak zeeppoeder, schuurpoeder, zeep en scheerzeep (1,20 R.M.). Naar men rond verteld, zijn de Engelsen en Amerikanen in Holland geland. Het werk op de fabriek wordt met de dag hopelozer. Verleden week waren er al geen klinkkasten, het z.g. slot van het landingsgestel. Ze werden toen maar zonder die kasten verladen. Vandaag ontbraken echter de landingsgestelmotoren ook al, maar geen bezwaar, bind de poten maar met een stuk draad vast en zet ze maar op de wagen, want als we moeten wachten tot de onderdelen komen, kunnen we misschien wel een week vakantie nemen.
Dinsdag, 19 september
Vannacht schijnt het vooralarm te zijn geweest, ik heb er echter niets van gehoord. Ook vanmorgen was het nog een poosje vooralarm. Na het middageten werd er grootalarm geblazen. We waren net 10 minuten weg, toen het weer vooralarm werd. Ongeveer een half uur hadden we gewerkt, toen het voor de tweede maal grootalarm werd. Evenals de voorgaande keer duurde het weer circa 10 minuten, toen weer vooralarm volgde. Gewerkt tot 7 uur. Uitdeling: “Speer-Zulage”. Brief van Witteman ontvangen. Die landingen die de Amerikanen hebben uitgevoerd, zijn luchttroepenlandingen geweest.
Woensdag, 20 september
Gewerkt tot 7 uur. De hele dag een beetje rondgeslenterd in de fabriek, want de benen zijn op (met benen worden de landingsgestellen bedoeld). In de Duitse krant stond vandaag, dat er weer nieuwe landingen in Holland waren uitgevoerd, n.l. in Zuid-Holland. Ook schijnt Gouda erg gebombardeerd te zijn. Je leeft nu helemaal in onzekerheid, nu we geen post meer krijgen.
Donderdag, 21 september
Gewerkt tot 7 uur. Er is nog steeds geen materiaal gekomen. Hoe bestaat het, pakket no. 18 van 4 Sept. is vandaag aangekomen. Alles was nog in orde. Het bevatte o.a.: 2 overhemden, geroosterd brood, vierkante koeken, kaas, stroopwafelen, een rol pepermunt, een snijkoek en een doos Sanovita. Dus m’n laatste pakket is gelukkig nog goed aangekomen. Uitdeling: 1000 gr. brood, 500 gr. witbrood, boter, worst en suiker.
Vrijdag, 22 september
Dit is weer een bewogen dag geworden voor de bewoners van Kassel en omstreken. Om 11.45 uur vooralarm, 12 uur grootalarm, 12.45 uur vooralarm. We hadden vanmiddag net tijd om te eten. Om 2 uur weer grootalarm. In de verte hoorden we aanhoudend schieten, tenminste dat dachten we, het bleek later een bombardement op Kassel te zijn geweest. Wat precies geraakt is weten we nog niet. Dat duurde tot ongeveer 15.45 uur, en toen was het weer vooralarm. Om 17.30 uur nog een keer vooralarm. We hadden vandaag net materiaal klaar gemaakt om naar Werk II te sturen, daar zouden we dan gaan werken als er weer benen kwamen, maar misschien kunnen we alles weer uitpakken.
Zaterdag, 23 september
Gewerkt tot 7 uur. M’n werk van vandaag is geweest: een zeepbakje en een bakje voor m’n tandenborstel gemaakt en het slot van m’n koffer gerepareerd. Het leek wel of de dag niet voorbij ging. Verder is er weinig nieuws voor vandaag. Om 10.30 uur ’s avonds werd er grootalarm geblazen, hetgeen circa 20 minuten duurde, met daarna nog een poosje vooralarm.
Zondag, 24 september
Zoals de hele week al is verlopen, begonnen we ook vanmorgen met niets te doen. Om 10 uur moesten we echter zo snel mogelijk materiaal voor 10 machines klaarmaken, want er waren benen in Kassel aangekomen, en die moesten klaargemaakt worden. Om 12 uur reden we met een auto weg. Op Werk II bleken er echter nog geen benen aangekomen te zijn. Na het materiaal afgeladen te hebben, zijn we naar het lager Lechfelden gereden en hebben daar wat gegeten. Daarna zijn we via Werk II weer naar Lichtenau terug gegaan. We hebben tegelijk de uitwerking van de bommen gezien, o.a. Werk I helemaal kapot, Werk III maar een beetje. De barak no. 5, in Waldau, waar ik vorige winter in heb gewoond is verdwenen. Verder is Bettenhausen en Wilhelmshöhe zwaar beschadigd, en de Henschel werke in de stad. Om 3 uur waren we terug, en zijn we gelijk naar het lager gegaan. De hele dag heeft het geregend, daarom ben ik ’s avonds maar vroeg in bed gekropen.
Maandag, 25 september
Vanmorgen van 10.45-12.00 uur resp. vooralarm, grootalarm en vooralarm, we troffen het niet, want het was koud en regenachtig weer. ’s Middags is er nog een keer vooralarm geweest. Oorspronkelijk zouden we vandaag weer naar Kassel gaan, maar er is weer niets van gekomen, zodat we weer een makkelijke dag hebben gehad. Om 7 uur waren we klaar. Uitdeling: 1000 gr. brood + 500 gr., boter, kaas en suiker.
Dinsdag, 26 september
Om 9.30 uur zijn we dan toch eindelijk naar Kassel gegaan. Daar konden we de eerste de beste dag al weglopen, omdat er grootalarm werd geblazen, gevolgd door vooralarm. Het is daar een grote rommel in hal 53, erg koud, en alles staat vol. Ze haalden de machines onder je handen vandaan. Is te hopen dat we hier weer gauw vandaan gaan. Vannacht moeten we doorwerken.
Woensdag, 27 september
We hebben het vannacht erg koud gehad, zodat er van werken niet veel kwam. Het ontbijt van vanmorgen bestaat uit één dubbel sneetje brood, daar kan je tot de middag mee werken. Om 9.50 uur werd er grootalarm geblazen. Met ons drieën liepen we op ons gemak door Lohfelden, totdat we plotseling vliegtuigen hoorden, begeleid door de “Flak”. We zetten het op een lopen. Toen ik nog een keer omhoog keek, zag ik twee witten strepen naar beneden gaan. Ik wist wat dat betekende, bommen, en jawel hoor, al gauw waren ze op de grond. Het duurde gelukkig niet lang, en ze vielen aan de andere kant van de stad. Om 12 uur werd het weer vooralarm en was het ook weer gauw veilig. Gewerkt tot 7 uur. Vanuit de fabriek zijn we direct naar de “lagerfuhrer” gegaan, want we wilden wat slapen vannacht. We mochten daar echter niet slapen, het was daar geen doorgangslager zei hij, we moesten naar Bettenhausen gaan, daar konden we slaapgelegenheid vinden. Ik zei tegen hem, dat als we daar vannacht moesten slapen, we morgen niet op de fabriek zouden verschijnen, want 36 uur werken, 5 uur slapen en dan weer 36 uur werken, dat is te gek. Voor één maal mochten we toen in Lohfelden slapen. We hadden net een beetje waterpap gegeten, gewassen en ons bed in orde gemaakt, toen er om circa 10 uur grootalarm werd geblazen. Een minuut daarna werden we opgeschrikt door het schieten, en toen we buiten gingen kijken, hoorden we de vliegtuigen rondvliegen, en was de hele omgeving verlicht door rode vuurballen. We wisten niet hoe gauw we in de bunker moesten komen. Ook vielen er nog bommen. Na ¾ uur was het weer vooralarm, en om 11.30 uur gingen we eindelijk naar bed.
Donderdag, 28 september
Om 10.30 uur werd er weer alarm geblazen. Op een draf zijn we zo gauw mogelijk naar de bunker achter in Lohfelden gelopen. Eerst kwamen er veel vliegtuigen over, doch verder bleef het rustig. Na een uurtje echter kwamen ze weer terug, en zagen we weer de bekende witten strepen naar beneden, dus we konden ons weer vasthouden, want ze vielen weer aan de andere kant van de stad. Er werden ook veel pamfletten uitgeworpen. Om 14.30 uur was alles weer veilig, het bombardement had circa 20 minuten geduurd. ’s Avonds om half tien weer grootalarm, gevolgd door vooralarm. We waren zo ver weg gelopen dat we te laat terugkwamen. We werden gestraft met één maand geen rookwaren. Vannacht wordt er weer gewerkt.
Vrijdag, 29 september
Vannacht om 3.30 uur weer eens een keer grootalarm. Het was koud en we waren slaperig, zodat we niet verder zijn gegaan dan de bunker onder de verkeersweg. Daar hebben we een poosje geslapen. ’s Morgens kregen we weer een geweldig ontbijt, één dubbel sneetje brood. We hebben nu sinds Maandag geen brood meer gehad, ze hebben geen tijd om het voor ons te halen maar wel moeten we dag en nacht werken. Om 10.10 uur ’s morgens alweer grootalarm, maar gelukkig was het weer gauw veilig. Gewerkt tot 6 uur. Met de trein van 7.05 zijn we naar Lichtenau gegaan.
Zaterdag, 30 september
We zouden vanmorgen met de trein van 5.47 uur naar Kassel gaan, die misten we echter, en zijn toen met 6.35 uur meegegaan. De trein reed net, toen die Duitser die bij ons was zei, dat hij geen brood voor ons kon krijgen. Hals over kop ben ik er toen in Lichtenau-stad weer uitgegaan. Op de fabriek ben ik naar de meester en de “Auslander-Mart” gegaan, en kreeg toen al gauw het brood voor ons allemaal, n.l. “Speer-Zulage”, 1000 gr. brood, boter en worst, en onze koude verpleging, 1000 gr. brood, boter en worst. Om 13.07 uur vertrok ik weer naar Kassel. Net vertrokken we, toen er grootalarm werd geblazen, daardoor hadden we 1½ uur oponthoud. Om 4 uur was ik pas op het werk, en om 6.30 uur mochten we weer weg. ’s Avonds nog een fijne douze genomen, en toen direct het bed in.